Ben inmiddels al bijna een week in Palmerston, dus tijd voor een update.
'If you ever do want to kill yourself, but lack the courage, I think a visit to Palmerston North will do the trick', aldus John Cleese, met als resultaat dat er nu een vuilstortplaats bestaat met de naam Cleese, mooie wraakactie. De stad zelf is inderdaad niet erg inspirerend; vierkant, plat en nieuwbouw.

Verder is het een gezellige chaos! Omdat Chris Rogers, mijn begeleider hier, niet heel vlot is met reageren op mails, ben ik maandagochtend maar gewoon langsgegaan. Ben daar gedropt, meteen voorgesteld aan de halve universiteit en toen werd me snel duidelijk waarom je Chris altijd twee keer moet mailen voor je antwoord krijgt. Hij doet dertig dingen tegelijk, is alles kwijt en vergeet halverwege zijn zoektocht wat hij ook alweer aan het zoeken is. Hij praat als Gordon Ramsey en is heel erg relaxed en enthousiast. Omdat hij geen idee meer had op welk onderzoek hij mij wilde zetten maar dat erg graag wilde verhullen, kreeg ik een blaadje voor m’n neus waarop steeds meer vierkantjes, strepen, pijlen, drie woorden en een veulen verschenen, waar hij voor de duidelijkheid wél maar even veulen onder schreef. Na een week is het me nog steeds niet helemaal duidelijk maar ik heb gisteren een poging gedaan tot tabellen maken in Excel. Heb dat iets te goed weten te vermijden de afgelopen zes jaar dus vond dat al een prestatie op zich, en heb nog 11 weken, no worries eh.

Stefan doet de komende zes weken practical weeks, steeds met een andere groep. Omdat hij vindt dat we in Utrecht te weinig praktijk leren tijdens de studie (en dat paarden alleen nuttig zijn als ze als voedsel dienen), werd ik de eerste middag al ontvoerd en heb ik meer gedaan dan gedurende vier jaar Utrecht; bloed geprikt, lokaal verdoofd en leverbiopten genomen, dat was wel een beetje eng maar ging goed! Ze vinden hier dat je tijdens je onderzoek zoveel mogelijk moet leren, dus je kunt gewoon andere dingen doen als je dat leuk vindt, als het in the end maar af komt. ’s Avonds naar Zumba geweest, het Chinese meisje ging mee en heeft het ternauwernood overleefd, ik vond het leuk! Verder nog een hele dag met de studenten mee geweest naar een boerderij in de buurt, hebben keizersnedes en autopsies gedaan en de grassprietjes (die nog niet echt willen groeien) geïnspecteerd.

Ik zit momenteel een beetje vast boven op de heuvel, want ik heb nog geen auto en fietsen lijkt me ook niet zo’n goed plan met die halve orkaan hier. Het skiën ging dus ook niet door, Stefan had geen zin om uren te rijden om het te zien regenen, dat kan in Palmerston ook héél goed. Zo maar eens op pad om laarzen te kopen. Centrale verwarming en dubbel glas hebben ze hier nog niet echt uitgevonden, dus zit regelmatig met twee fleecevesten en dubbele sokken in de kamer. De kinderen zijn aardig aan me gewend en zelfs de Chinees stopt af en toe niet meer met praten. Kleine Marcus kwam van de week bij me zitten toen ik even op Facebook zat te kijken, zag de foto van mij op de Preikestolen in Noorwegen, ging daar eens ernstig over nadenken en vroeg een half uur later met grote ogen: ‘Do you live on a rock?’ Hoe schattig.

Binnenkort kan ik hopelijk wat meer enerverende verhalen vertellen, deze week stond vooral in het tegen van mijn weg vinden op Massey, stiekem leukere dingen doen dan achter de computer zitten en seminars volgens, best veterinair verantwoord allemaal. Misschien kan ik morgen een auto kopen en anders volgende week ergens, dus dan kan ik ook zelfstandig deze heuvel verlaten en een beetje rondrijden (aan de verkeerde kant van de weg).

Voor foto’s moet je even rechtsboven op foto’s klikken trouwens!

Fijn weekend!