Dag vriendjes en vriendinnetjes,

Super bedankt voor de Sinterklaasgedichtjes, echt heel leuk! Wat een rijmtalent! Ik kon alleen Koude Piet niet identificeren. Het wintergevoel lijkt hier ver weg, want zo koud als in het in Nederland is, zo warm en droog is het hier. Veel te zomers voor de tijd van het jaar.
Na tien weken een beetje ploeteren heb ik mijn onderzoek afgerond en opgestuurd, presentatie overleefd en toen was het tijd om Harry (sorry pap, iedereen geeft z’n auto hier een naam, als iemand een beter idee heeft hoor ik het graag) in te pakken en het wijde Nieuw Zeeland in te trekken. Vreemd om weg te gaan van een plek waar je toch een tijd hebt doorgebracht, maar ik was er wel aan toe.

Eerste bestemming was Reporoa, tussen Taupo en Rotorua , om vijf dagen te gaan Wwoofen. Wwoof betekent Willing workers on organic farms, en het houdt in dat je 4-6 uur per dag werkt in ruil voor eten en een bed. De hosts zijn dus meestal boeren of mensen met een lifestyle block; wat dieren en een groentetuin.
Ik was uitgenodigd door Amber en Mark, net aangemeld en vol enthousiasme, vooral Amber, een kleine knappe vrouw die denk ik twee keer in mij past. En ze was… vrachtwagenchauffeur op een log truck, met bomen dus. Lekker gebarbecued en de volgende dag een huis geïsoleerd, met van die fijne glasvezeldingen die dagen later nog in je prikken. Dat was eigenlijk de enige dag dat ik echt gewerkt heb, verder heb ik vooral leuke dingen gedaan. Bijvoorbeeld om 2 uur ’s nachts opstaan om een dagje mee te gaan met de log truck, veel paardgereden en me beziggehouden met de oprecht hele leuke kinderen. Ook al waren ze 7 en 8, ze waren duidelijk beter opgevoed dan de kinderen van Marie en Stefan! Zondag met Sarah (8) en Amber naar Wai-o-Tapu geweest, een park vol geisers, raar gekleurde meren en bloppende modderpoelen, allemaal natuurlijk. Het hele gebied rondom Rotorua is trouwens thermisch actief en stinkt altijd naar zwavel, rotte eieren. Heb echt een leuke vijf dagen gehad, veel rasechte kiwi’s ontmoet en vond het jammer om weg te gaan, misschien kom ik nog terug in maart voor ik naar huis ga.

Vanuit het stinkende Rotorua ben ik naar de heerlijk ruikende Coromandel vertrokken. Het is prachtig hier, de bomen bloeien rood en de zee is zo blauw! Na een nachtje in een mooi hostel in Hahei besloot ik m’n auto en mijn rijkunsten maar eens off road te testen, op een kronkelige, steile, smalle gravelweg naar het noorden van de Coromandel. Ik vond het natuurlijk alleen maar leuk en Harry heeft dapper standgehouden. Aan het einde van de weg lag een DOC camping (Department of Conservation, soort Staatsbosbeheer), met alleen wc’s en koude douches, waar ik pal aan zee m’n tentje op kon zetten. Daar heb ik een mooie wandeling gemaakt en ben ik weer terug gecrost naar Coromandel Town. Daar zit ik nu in een geniaal hippie hostel met een Garfield-look-a-like-kat op m’n buik en een Madagascar (die film) dekbedovertrek op m’n bed, en waar je je schoenen buiten moet laten staan waardoor ik net een half uur naar m’n slippers heb gezocht…

Morgen vertrek ik naar the Far North, het noorden van het Noordereiland. Ik ga proberen om regelmatig hier wat te schrijven zodat het niet van die boekwerken worden, dan blijft het voor jullie ook een beetje te behappen ;).

Liefs!